Қазіргі ақпараттық кеңістікте жалған хабар-ошардың бірнеше түрлері орныққан. Дезинформацияда ақпарат таратушы саналы түрде қоғамды адастыруды, респондентті масс медиа әлеуетіне арқалана отырып орға жығуды ойлайды. Сонымен қатар, жалған ақпардың мисинформация деген түрі бар. Мұнда ақпарат таратушы аңдаусызда жалған ақпарат таратады, кей жаңалықтардың қысқа кесімін, үзіндісін ғана ұсынып қойып, жаңылыс пайымға бастайды. Дегенмен, өмір сапасы мен өмір сүру талабы өскен сайын ақпараттың ақ-қарасын анықтау да күрделене береді.
Сондықтан сырттан келген жалаң ақпаратқа дер кезінде тойтарыс беріп отыратын, дәлелмен, дәйекпен шетелдік манипуляторлардың «қалпағын қағып» алатын, қақтығыста тараған жалаң ақпаратқа қатысты келелі пайым, кенен сөз айтатын, диджитал сауаты, тарихи-әлеуметтік терең білімі, этика-психолоигиялық кіреукесі қалың мамандарымызды мол жасақтаған дұрыс.
Асырып айтсақ, фейк ақпаратпен күрес – ұлттық қауіпсіздік мәселесі. Фейк-хабарлар таратушының мүддесіне қарай құбылып, тұрөзгеріске ұшырай береді. Біздің қоғамда этикалық дүрдараздықты ушықтыратын, екі ұлттық арасына сына қағатын не діни догмаларды, ұлттық құндылықтарды жалған образдармен шендестірген болатын, салқын санаға емес, қызуқанды эмоцияға құрылған ақпараттар (видео, фото, мәтін) жиі төбе көрсетіп тұрады. Пандемия кезінде дәріханаларда қажетті дәрі-дәрмектердің жетіспеуін, қоғамдағы түрлі қысым, зорлық-зомбылық мәселесін, сайлаудағы келеңсіздіктер сынды соқталы мәселелерді айтуға, көрсетуге келгенде кей бұқаралық ақпарат тарату құралдарының енжарлығы, ақпараттық ашықтық саясатының да ақсауы фейк-хабарлардың алға шығуына жап-жақсы мүмкіндік тудырды.
