Журналистикада соңғы кездері төмен дәрежелі басылымдардың саны артып кеткен. Олар жалған ақпарат таратумен қоғамды дүрліктіріп, табыс табумен айналысады. Сол себепті бүкіл журналистика сондай деген пікір қалыптасады. Негізінде, барлығы бірдей ондай емес. Нақты фактымен жазатын сапалы журналистика да қоғамда бар. Ал сапалы газеттер мен телеарналардың тілшілері жемқорлық фактілерін ашып, немқұрайлылықты әшкерелеп, адамдардың қауіп-қатерге көзін ашады, қылмыскерлерді құрықтауға көмектеседі, кейбіреулер жасырғысы келетін шындықты хабарлайды. Бұның барлығы сапалы журналистиканың жұмысы.
Әрине, сапасыз газеттерді жасаушылардың бәрі жабайы нарықты кінәлауға шығады. Лас ақпаратты қажет ететін оқырманды кінәлау да оп-оңай. Әйтсе де, «сары» басылым оқуды да, ойлануды да білмейтін тұтынушыларға бағытталады. Ал парақтап қарап шығуға, шындыққа көз жеткізуге қабілетті оқырмандар оны керек те етпейді. Сары басылымдар жазатын жаңалыққа уақыттарын да кетірмейді.
Бүгінгі күні беделді бұқаралық ақпарат құралдарының редакторлары «сары» басылымдарды қалағанынша айыптайды. Өйткені олардың жасап отырған тірлігі айыптауға лайықты болып отыр. Сары басылымдар танымал адамдардың жеке өміріне араласып, тілшілері ұятты ысырып қойып, шулы мәселелерді шын-өтірігіне қарамастан халыққа таратумен айналысады. Десек те, дәстүрлі газеттердің «сары» басылымдармен бәсекеге түсуі күн өткен сайын қиындап бара жатқанын мойындамау мүмкін емес. Өсек пен төсекке арналған сары басылымдар үлкен тиражбен таралады. Сонымен қатар мұндай басылымдар ешкімге ұнамайды, бірақ оларды өте көп адамдар оқитынын естен шығармау керек. Мұндай түсініксіз құбылыстың себебі неде? «Сары» басылым мен сапалы БАҚ-тан айырмашылығы неде?
Сапалы басылымдардың, әдетте, өз аудиториясы болады. Сонымен қатар, олар аудиториясы туралы нақты түсінікке ие. Ал сары басылымдардың нақты аудиториясы жоқ. Олар «барлығы үшін» жаза береді. Белгілі бір тақырыпты қаузамайды, өсекке жақын материалдарды таратумен айналысады.
