ХХ ғасырдың басында Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы (ДДСҰ) әлемнің 90 елінен келген жасөспірімдер мен жасөспірімдердің суицидтік статистикасын үнемі талдап отырды, бірақ 2005 жылдан бастап бұл ақпарат мұқият қадағалана бастады және жаппай оқырманға оқылуға жол берілмеді. 2012 жылдан бастап ДДҰ қайғылы статистиканы жарияламауға шешім қабылдады.
Еуропаның көптеген елдерінде, тіпті өз-өзіне қол жұмсау деңгейі төмен елдерде де суицидтің алдын алу бойынша мемлекеттік бағдарламалар бар және бұған қомақты қаражат бөлінеді. Дания мен Венгрияның (ХХ ғасырдың 80 жылдарындағы «суицидтік рекордшылар» елдерінің) тәжірибесі осы елдерде әзірленген суицидтің алдын алу бағдарламаларының жоғары тиімділігін көрсетті.
Дамыған елдерде суицидтік мәселелер мемлекеттік деңгейде қарастырылады. Мысалы, Жапонияда суицидтің алдын алу үшін арнайы сайт ашылған. Бұл сайтта жапаондар психологиялық қиындықтарға тап болған адамдарға, олардың отбасыларына, достары мен әріптестеріне арналған психологиялық денсаулығын жақсарту үшін курстар ұйымдастырылған. Жапон қалаларының көшелерінде қоғамдық ұйымдардың белсенділері отбасы мүшелерінің депрессиялық жағдайын диагностикалау бойынша ұсыныстары бар брошюралар мен парақшалар таратты. Финляндия, Норвегия, Швеция, Австралия және Жаңа Зеландияда өз-өзіне қол жұмсауды азайтуға бағытталған ұлттық стратегиялар жасалған, әсіресе Нидерланды мен Ұлыбританияда сәтті өткен.
ЮНИСЕФ сарапшылары қазақстандық қоғамға, соның ішінде психиатрларға, психологтарға, мектеп қызметкерлеріне, полицияға, жедел жәрдем қызметкерлеріне, медицина қызметкерлеріне және қоғам өкілдеріне, соның ішінде жасөспірімдерге жалпы психикалық денсаулық, атап айтқанда, суицид туралы көбірек ақпарат қажет деп санайды.
